ترجيح دارد شخص ، انسانى باشد نحيف و بدحال تا خوكى فربه و خوشحال سقراطى باشد ملول و ناراضى تا ابلهى شادمان و راضى . مثنوى ، صفحه 197 ، داستان كسى [ كه ] الله مىگفت و دعا مىكرد ، شيطان به او گفت : فايده اين همه دعا چيست ؟ آيا يك بار هم لبيك شنيدى ؟ مرد شكسته دل شد و خاموش گشت . خضر در خواب او آمد و : گفت هين از ذكر چون وامانده اى چون پشيمانى از آن كش خوانده اى گفت لبيكم نمىآيد جواب زان همى ترسم كه باشم رد باب گفت خضرش كه خدا گفت اين به من كه برو با او بگو اى ممتحن نى كه آن الله تو لبيك ماست آن نياز و سوز و دردت پيك ماست حيله ها و چاره جوييهاى تو جذب ما بود و گشاد آن پاى تو دردآمد بهتر از ملك جهان تا بخوانى تو خدا را در نهان زان كه درد و رنج و بار اندُهان شد نصيب دوستانش در جهان خواندن بىدرد از افسردگى است خواندن با درد از دلبردگى است آن كشيدن زير لب آواز را ياد كردن مبدأ و آغاز را آن شده آواز صافى و حزين كاى خدا ، اى مستغاث و اى معين